طرفداران سرسخت دنیای مارول پس از سالها انتظار بیوقفه و کمپینهای متعدد بالاخره شاهد بازگشت فرانک کسل با ویژه برنامه پانیشر به تلویزیون هستند؛ اثری خاکستری و وفادار به ریشههای کمیکبوکی که بار دیگر خشونت عریان و فرمت خام گذشته را احیا کرده است. این اثر که با نام بررسی فیلم The Punisher: One Last Kill مورد توجه منتقدان قرار گرفته به کارگردانی رینالدو مارکوس گرین تلاش میکند تا خلاء اکشنهای بزرگسالانه و جدی را در دنیای سینمایی مارول پر کند.
کابوسهای تمامنشدنی فرانک کسل و نبرد با ذهن بحرانزده
در سالهای اخیر چیزی که بیش از همه مخاطبان را شیفته این ضدقهرمان کرده بازی بینظیر جان برنثال در نقش فرانک کسل است؛ بازیگری که بدون شک برای جان بخشیدن به این شخصیت متولد شده است.
در ویژه برنامه پانیشر فرانک را در وضعیتی وخیمتر از همیشه میبینیم که تروما و اختلال اضطراب پس از سانحه در او به مرز هذیان و نشانههای اسکیزوفرنی رسیده است. او تمام اهداف روی تابلوی مرگ خود را شکار کرده اما حقیقت تلخ این است که انتقام هرگز برای یک روح آسیبدیده آرامش به همراه نمیآورد و او همچنان باید با خلاء بزرگ زندگی و زخمهای روانی عمیق خود روبهرو شود.
طعم خشونت سنتی مارول با کارگردانی رینالدو مارکوس گرین
فیلمنامه این اثر با مشارکت مستقیم خود جان برنثال و رینالدو مارکوس گرین به رشته تحریر درآمده و حضور کهنهسربازان واقعی به عنوان مشاور در پشت صحنه به واقعیتر شدن رنجهای فرانک کمک شایانی کرده است. در این اثر شاهد یک مقدمهچینی آرام اما هدفمند هستیم که به زیبایی تماشاگر را به سمت اکشنهای مرگبار هدایت میکند. این ویژگی همان عاملی است که فرانک کسل را از شخصیتهای اکشن کلیشهای متمایز ساخته و به انگیزههای او برای مجازات گناهکاران عمق میبخشد.
سایه انتقام مادرخوانده مافیایی بر سر مجازاتگر
هرچند این ویژه برنامه نسبت به سریالهای مرسوم زمان کوتاهتری دارد اما به خوبی موفق میشود تا یک آنتاگونیست جذاب یعنی پیرزن زخمخورده از فرانک کسل معروف به مادرخوانده خانواده نوچی را معرفی کند. پس از نابودی سران مافیا محله سیسیل به آشوب کشیده شده و این پیرزن برای سر فرانک جایزهای بزرگ تعیین میکند؛ سناریویی شبیه به آنچه در دنیای جان ویک دیدهایم اما در ابعادی کوچکتر و متمرکزتر بر نبردهای خیابانی جریان دارد.
کارگردانی هنری چشمنواز و وفاداری به اصالت خاکستری کمیک
در مبحث فنی و تصویربرداری سازندگان سنگ تمام گذاشتهاند. جزئیات جذابی نظیر پاشیدن خون روی لنز دوربین در حین درگیریها و چک کردن مداوم خشاب اسلحه به اثر حسوحالی واقعی بخشیده است. در این بخش از بررسی فیلم The Punisher: One Last Kill باید گفت فرانک کسل تا زمانی که جانش به طور جدی به خطر نیفتد واکنشی نشان نمیدهد تا اصالت خاکستری خود را حفظ کند اما با شروع نیمه دوم فیلم دوباره همان هیولای بیرحم همیشگی بیدار میشود و در صحنههای اکشن خیرهکننده ۲۵ دقیقه پایانی تماشاگر را به وجد میآورد.
