بازی The Sinking City 2، دنبالهای ترسناک در ژانر وحشت بقا، با داستانی عمیق و جهانی غرقشده بازگشته است. بررسی The Sinking City 2 نشان میدهد این عنوان تجربهای لاوکرفتی ارائه میکند.
از همان آغاز شکوفایی ژانر وحشت بقا، آثار اچ. پی. لاوکرفت همواره منبع الهامی غنی برای بازیسازان بودهاند. پس از موفقیت نسخه اول The Sinking City در قالب یک بازی کارآگاهی نوآر، استودیوی Frogwares این بار با رویکردی متفاوت و تمرکز کامل بر وحشت بقا، سراغ ساخت دنبالهی خود رفته است. این تغییر ژانر، نویدبخش تجربهای عمیقتر و ترسناکتر در دنیای غرقشده و مرموز Arkham است، جایی که بازیکن باید برای نجات معشوقهاش، با کابوسهای کیهانی روبرو شود.
داستان و جهانسازی لاوکرفتی The Sinking City 2
The Sinking City 2 دنبالهای غیرمستقیم بر نسخه پیشین، داستانی مستقل را با پروتاگونیستی تازه، Calvin Rafferty، در شهر غرقشده آرکهام روایت میکند. Calvin در تلاش است روح معشوقهاش، Faye را که در بُعدی مرموز به نام Dreamlands گرفتار شده، به بدنش بازگرداند. در میانه سیل عظیمی که آرکهام را فرا گرفته و مقامات دستور تخلیه شهر را صادر کردهاند، Calvin مصمم برای نجات Faye، در شهری متروک و خطرناک باقی میماند.
روایت بازی، همچون آثار لاوکرفتی و مخصوصاً کثولهو، بر پایه معماری بزرگ بنا شده که به تدریج بازیکن را عمیقتر درگیر میکند. داستان با هدفی مشخص آغاز میشود، اما با پیشروی، معما پیچیدهتر شده و رشتههای روایی متعددی Calvin را در خود میپیچند. یکی از نقاط قوت بارز این اثر، دنیاسازی و روایت محیطی آن است که به شکلی بسیار گیرا پیادهسازی شده. هر گوشه آرکهام داستانی نهفته دارد و رازهایی را در خود جای داده که کشف آنها نیازمند تعامل با همین دنیاسازی عالی است. بازی شهر آرکهام را به یک شخصیت مستقل تبدیل میکند؛ رادیوهای پراکنده در سطح شهر داستانهای محلی ترسناک را پخش کرده و اطلاعات مهمی درباره تاریخچه و اتفاقات مرموز شهر میدهند که به درک بهتر تصویر کلی داستان کمک میکند. صداپیشگی شخصیتها نیز عملکردی بسیار خوب دارد و به جذابیت بعد روایی میافزاید.
ترس بقا در شهر غرقشده: نبردهای سینوسی
استودیوی Frogwares در The Sinking City 2 تصمیم به تغییر ژانر گرفته و به طور جدی از ساختار وحشت بقا پیروی میکند. از این رو، ما شاهد المانهایی چون آیتمهای سلامتی و مهمات محدود، سیستم ساختوساز استاندارد و ابعاد مربوط به مدیریت منابع هستیم. بازی در کنار ارائهی طیف مناسبی از اسلحهها، مکانیزمهایی از جمله حمله با سلاح سرد، ضربه به زمین و جاخالی را نیز در اختیار بازیکن قرار میدهد تا ابزار بیشتری برای مقابله با خطرات داشته باشد.
با این حال، کارایی تمامی این ابزارها در تجربه نهایی یکسان نیست. تیراندازی، به عنوان اصلیترین مکانیزم تعاملی بازی، عملکردی سینوسی دارد. به لطف پشتیبانی از قابلیتهای اختصاصی DualSense کنسول پلیاستیشن ۵، حس سنگینی مطلوبی در هنگام تیراندازی حس میشود، اما متاسفانه این سنگینی به خوبی روی صفحه به نمایش در نمیآید. اسلحههایی همچون شاتگان در هنگام شلیک، فاقد حس ضربهی بالایی هستند و گویی وزن خاصی ندارند. از طرف دیگر، دشمنان بازی نیز گاهی واکنشهای متناقضی نسبت به شلیکها نشان میدهند؛ مثلاً، گاهی شلیک شاتگان را بدون یکه خوردن خاصی جذب کرده و به سویتان هجوم میآورند که این مسئله به دشمنان اسفنجیتر بودن آنها دامن میزند. این نوسانات در مورد دیگر اسلحهها و همچنین مبارزات نزدیک نیز صدق میکند؛ گاهی دشمنان واکنشی نشان نمیدهند و حتی Stomp نیز پس از اولین ضربه، ممکن است باعث شود دشمنان بدون انیمیشن حمله، به Calvin آسیب برسانند. با این حال، جاخالی دادن مکانیزمی بسیار کارآمد است که به خصوص در درجات سختی بالاتر، میتواند تفاوت مرگ و زندگی را رقم بزند. به طور کلی، جنبههای تهاجمی و اکشن بازی، با اینکه ضعیف نیستند، اما تجربهی عالی ارائه نمیدهند.
مدیریت منابع و چالشهای بقا
یکی از بخشهای تحسینبرانگیز در بررسی The Sinking City 2، پیادهسازی عالی المانهای بقا از جمله مدیریت منابع و موجودی است که به شکلی موثر یادآور آثار هاردکورتر ژانر هستند. Calvin در ابتدای بازی از یک موجودی محدود برخوردار است که با کاوش محیطها و یافتن ارتقاها، امکان گسترش آن را خواهد داشت. آیتمهای ساختوساز و حتی آیتمهای کلیدی نیز فضای موجودی شما را اشغال میکنند، بنابراین بهینهسازی و تفکر استراتژیک در انتخاب وسایل ضروری است. بازی ترسی از تحت فشار گذاشتن بازیکن خود ندارد و از او میخواهد تا دربارهی حمل چه اسلحهها، چه میزان مهمات و آیتمهای سلامتی و حتی چه آیتمهای کلیدی تصمیم بگیرد. در غیر این صورت، ممکن است نیازمند بازگشت به محیطهای قبلی یا رها کردن برخی آیتمها در محیط شوید که این خود بخشی طبیعی از تجربه است. این رویکرد، مدیریت منابع را به بخش برجستهای تبدیل کرده که برنامهریزی دقیق، تفکر استراتژیک، خلق بازگشتهای طبیعی و سناریوهای پرهیجان را به همراه دارد.
علاوه بر این، بازی یک منوی Talents را ارائه میدهد که شما با جمعآوری Dream Essence (که همچون نقاط مهارت عمل میکنند)، امکان باز کردن قابلیتهای مختلفی را خواهید داشت. از بهبود میزان قدرت اسلحهها تا مواردی همچون بارگذاری سریعتر و حتی برخی موارد دفاعی، همگی لایهی جدیدی به بازی اضافه کرده و تاثیرگذار ظاهر میشوند. Calvin همچنین از ماسکی به نام Nightshade برخوردار است که با شارژ کردن آن، میتوان از مرگ حتمی نجات یافت.
کاوش در آرکهام و معماهای ذهنبرانگیز
کاوش در The Sinking City 2 با وجود ارائه یک روند لذتبخش در این بُعد، کمی با مشکل گسستگی ساختاری مواجه است. رویکرد بازی به کاوش تا حدی مشابه رزیدنت ایول ۳: نمسیس است؛ شهر آرکهام به عنوان یک پایگاه عمل کرده و مکانهای مختلف آن نقش محیطهای قابل کاوش عمیقتر را ایفا میکنند. سازندگان موفق شدهاند این رویکرد را پیادهسازی کنند، اما در برخی نقاط، کاوش ممکن است تکبُعدی و خطی جلوه کند و روند کلی دچار گسستگی شود. دلیل اصلی این مسئله ساختار خود آرکهام است؛ شما برای جابهجایی در شهر و مکانهای مختلف آن نیازمند استفاده از قایق هستید که لزوماً آن چالش یا تعامل مورد انتظار را ارائه نمیدهد. در حین بازگشت به محیطهای قبلی، با خطر جدی روبرو نیستید و به غیر از باز کردن برخی دروازهها، تعامل خاصی با خود محیط شهر ندارید. این مسئله باعث میشود جابهجایی بین محیطهای شهری کمی گسسته جلوه کند. البته این اشکال را نمیتوان یک مشکل عمیق دانست، چرا که بازی در زمینه پیادهسازی محیطهای اصلی و کاوش در آنها مطلوب عمل میکند و همین مسئله باعث میشود بتوان تا حدی از این مورد چشمپوشی کرد.
محیطهای مختلف بازی با ابعاد و معماری متفاوت، نه تنها تنوع ظاهری خوبی ایجاد کردهاند، بلکه کمک زیادی به تعلیق و تنوع کاوش محیط میکنند. هر یک از این محیطها داستان و معماری در دل خود جای دادهاند که با کاوش کامل، یافتن سرنخها و حل پازلها، میتوانید این معماها را حل کنید و به پاداشها و اطلاعات جالبی دربارهی هر یک از مناطق آرکهام دست یابید. در اینجاست که مبحث کاوش و پازلها بر هم منطبق میشوند. پازلها همیشه بخشی اساسی از یک تجربه وحشت بقای هاردکور بودهاند و سازندگان The Sinking City 2 نیز به خوبی از این مسئله آگاه هستند. بنابراین، مخاطب با پازلهای مختلفی در طول بازی مواجه خواهد شد. این اثر دارای دو درجه سختی متفاوت برای پازلهاست؛ مورد اول سرنخها را سادهسازی میکند، در حالی که مورد دوم با نام Brainy یافتن راهحل پازلها را چالشبرانگیزتر خواهد کرد.
در حالی که این بازی لزوماً پازلهای خلاقانه متعددی ندارد، اما همچنان موارد مطلوبی را ارائه میدهد که میتوانند درگیرکننده باشند. ارتباط مستقیم پازلها با روایات فرعی، محیطی و سرنخهایی که در طول کاوش در آرکهام پیدا میکنید و با استفاده از سیستم کارآگاهی بازی، ارتباط آنها با یکدیگر را مییابید، تجربهای بسیار لذتبخش را فراهم میکند. در واقع، میتوان گفت حل پازلها یک پروسهی تعاملی از جمعآوری اطلاعات، درک مفاهیم و شناخت محیطی است که رویکرد بسیار خوبی برای پیادهسازی پازلها در یک تجربه وحشت بقا محسوب میشود.
از نظر چالشسازی، The Sinking City 2 عملکرد خوبی را نشان میدهد. اگر از مشکلات مربوط به اسفنجی بودن دشمنان و بازخوردهای سینوسی آنها صرف نظر کنیم، این عنوان به خوبی ابعاد مختلف گیمپلی خود را برای خلق چالش معنادار متعادلسازی میکند. به عنوان مثال، روی درجه سختی Hard، همواره در قبال مدیریت منابع در حال حرکت روی یک رشته نازک بودم. بازی تعادل خوبی در محدودیت آیتمها و مهمات ایجاد میکند و همین مسئله باعث میشد که هر مقابله و سناریوی اکشنی، تستی برای شما به منظور مصرف بهینه منابع باشد. در بسیاری از مواقع فرار را به مبارزه ترجیح میدادم، چرا که درگیر شدن با دشمنان احتمالاً کلیت مهماتم را مصرف میکرد. بازی همچنین در ارائه مهمات زیادهروی نمیکند و شما به طور قطرهچکانی و در راستای کاوش میتوانید مهمات و آیتمهای سلامتی بیابید. البته همانطور که گفته شد، بخشی از این مسئله به دلیل اسفنجی بودن دشمنان و احتیاج به استفاده از تعداد زیادی گلوله برای از پا در آوردن آنهاست، اما با این وجود، سازندگان به وضوح سعی کردهاند میزان دسترسی به مهمات را طوری بهینهسازی کنند که بازیکن دائماً با ابعاد مدیریتی بازی در تعامل باشد. همچنین، جایگذاری دشمنان و فواصل میان آنها طوری است که شما به طور متعادل میان حفظ منابع، مصرف بهینه و یافتن مهمات جدید در حال جابهجایی باشید که مسئلهای قابل تحسین است.
فضاسازی و جلوههای بصری: درخشش و ضعف
The Sinking City 2 در زمینه طراحی محیط و فضاسازی کلی خود نیز عملکردی بسیار خوب دارد. فضاسازی این عنوان احتمالاً یکی از نقاط برجسته آن باشد که وزن زیادی از تجربه روانی آن را با خود حمل میکند. شهر آرکهام نه تنها معماری دهه ۲۰ میلادی خود را عالی به تصویر میکشد، بلکه با بهرهگیری از رنگهای خاکستری تیره، بارانی که دائماً در حال باریدن است و خیابانهایی که زیر آب فرو رفتهاند، شما را با یک ارائهی بصری زیبا، گیرا و اتمسفریک روبهرو میکند. صداگذاری محیط و همچنین موسیقی متن بازی نیز مکملی عالی برای ابعاد بصری به شمار آمده و حسوحال نوآر مرموز خاصی را در این بازی پدید میآورند که شخصاً بسیار از آن لذت بردم.
با این وجود، برخی مشکلات در این عنوان وجود دارند که باعث میشوند این ارائهی بسیار خوب نتواند به درجهی عالی دست یابد. اولین مورد به چهره شخصیتها در کاتسینها و سینوسی بودن انیمیشنهای آنها بازمیگردد. در برخی از کاتسینها حرکات صورت کاراکترها بسیار خشک، اغراق شده و گاهی رباتیک است، در حالی که در برخی دیگر این مشکلات کمتر به چشم میخورند. طراحی دشمنان بازی نیز جای پیشرفت بیشتری دارد؛ این در حالی است که ما شاهد بازیافت برخی از طراحیهای قسمت قبلی در این عنوان هستیم. در حالی که تا حدی این مسئله قابل درک است، اما در نهایت موجب میشود قسمت دوم استقلال هنری خاصی در این زمینه نداشته باشد و آنچنان متمایز جلوه نکند.
جمعبندی بررسی The Sinking City 2
The Sinking City 2 یک بازی وحشت بقای لاوکرفتی قابل احترام است که موفق شده هویت نسخه اول را حفظ و آن را با اصول حیاتی ژانر وحشت بقا تلفیق کند. داستان بازی درگیرکننده است و روایت محیطی به لطف فضاسازی اتمسفریک و صداگذاری و موسیقی متن مطلوب، به تکامل میرسد. المانهای بقا از تعادل خوبی برخوردار هستند و کاوش در شهر آرکهام نیز راهی عالی برای تعامل با آنها ایجاد میکند. با این وجود، بررسی The Sinking City 2 نشان میدهد این عنوان همچنان از مشکلات فنی و هنری مختلفی رنج میبرد که اجازه نمیدهند به درجات بالاتر دست یابد.
نکات مثبت:
- داستانسرایی گیرا و دنیاسازی عمیق و مرموز
- پیادهسازی متعادل، اصولی و بهینهی المانهای بقا
- ارائهی درجات سختی متعدد و همچنین امکان انتخاب میزان چالش پازلها
- طراحی اتمسفریک شهر آرکهام و روند لذتبخش کاوش در مناطق مختلف آن
- تنوع محیطی بسیار خوب
- سیستم کارآمد Perk-محور و تنوع مطلوب آن
- یکپارچگی بسیارخوبی میان روند کاوش، دنیاسازی و چالشسازی با داستانهای فرعی و پازلها
- صداپیشگی، صداگذاری محیط و موسیقی متن بسیار خوب
نکات منفی:
- طراحیهای نه چندان به یادماندنی برخی دشمنان و استفاده مجدد از برخی طراحیهای نسخهی قبلی
- انیمیشنهای نسبتاً خشک شخصیتها در برخی از کاتسینها و لحظات بازی
- بازخوردهای سینوسی دشمنان نسبت به شلیکها و عدم وجود حس «ضربه» کافی از سوی اسلحههای بازی
- عملکرد نه چندان بهینهی مبارزات نزدیک و ضربه به زمین
امتیاز نهایی: ۸ – پلتفرم بررسی: PS5 – نحوه تهیه: کد ارسالی ناشر
