تصور اینکه یکی از برجستهترین قابلیتهای بازی سوپر ماریو، یک باگ بوده است، شاید برایتان عجیب باشد. اما خالق این شاهکار، شیگرو میاموتو، راز آن را فاش کرده است.
این پدیده عجیب نشان میدهد که گاهی اوقات، خلاقیت از دل نقصها زاده میشود. بسیاری از بازیهای ویدیویی موفق تاریخ، حاصل کار تیمی و تبادل نظر بودهاند، نه نبوغ فردی. نینتندو و خالقش، با رویکردی نوآورانه، اهمیت همکاری و بحث آزاد را در شکلگیری ویژگیهای ماندگار اثبات کردهاند.
باگی که به یک قابلیت ماندگار در سوپر ماریو تبدیل شد
شیگرو میاموتو، چهره افسانهای شرکت نینتندو و خالق مجموعه بازیهای سوپر ماریو، معتقد است که ساخت نسخه اصلی بازی Super Mario Bros. محصول سال ۱۹۸۵ بدون زحمات بیدریغ توسعهدهندگان متعدد، هرگز به این جایگاه دست نمییافت و تنها بر دوش یک نفر به اثری ضعیف تبدیل میشد.
رسانه Nintendo Everything فاش کرده که میاموتو در مصاحبهای با مجله ژاپنی Casa Brutus توضیح داده بسیاری از ویژگیهای جذاب بازی، حاصل طوفانهای فکری گروهی بودهاند. او قابلیت دویدن سریع (B-dash) را مثال زد؛ ویژگی که به ماریو اجازه میدهد با نگه داشتن دکمه B، سرعت خود را افزایش دهد و از روی گودالها عبور کند. میاموتو تأکید میکند این قابلیت در واقع یک باگ در سیستم تشخیص برخورد با زمین بود که او اصرار کرد بهعنوان یک ویژگی در بازی حفظ شود.
از ماهیهای پرنده تا فلسفه تیمگرایی میاموتو
میاموتو اشاره میکند که بسیاری دیگر از تکنیکهای سرگرمکننده و آیتمهای مخفی بازی نیز در همین مسیر توسعه و همفکری خلق شدند. او بهطور ویژه از دشمنان بادکرده و بامزهای به نام Cheep Cheep (ماهیهای پرنده) یاد میکند و میگوید: “حتی فکرش را هم نمیکنم که میتوانستم به تنهایی به چنین ایده و طراحی جالبی برسم.”
تاکاشی تزوکا، طراح باسابقهی نینتندو، نخستین کسی بود که ایده این بادکنکماهیها را مطرح کرد. میاموتو در پایان صحبتهایش تأکید میکند که دلیل شاهکار شدن بازی، خلق آن دوشادوش یکدیگر و از طریق بحثها، چالشها و همفکریهای تیمی بود. او همیشه جریان آزاد اطلاعات و ایدهها را در محیط کار دوست داشت و حتی استفاده از هدفون را در دفتر کار ممنوع کرده بود. میاموتو هنوز هم در کنار اعضای همان تیم قدیمی، از جمله آقای تزوکا، کار میکند.
