هفتمین قسمت از مجموعه محبوب من نفرتانگیز توانسته فراتر از انتظار ظاهر شود. منتقدان سینما به تازگی نظرات خود را درباره انیمیشن Minions & Monsters منتشر کردهاند و به نظر میرسد استودیو ایلومینیشن بار دیگر در خلق یک کمدی پر هرجومرج موفق بوده است.
این اثر به کارگردانی پیر کافین داستان موجودات زرد و دوستداشتنی را به سال ۱۹۲۰ یعنی حدود نیم قرن پیش از اتفاقات اولین فیلم مینیونها میبرد. آنها این بار در دوران طلایی هالیوود کلاسیک به دنبال ساخت یک فیلم هیولایی هستند. پیر کافین در کنار برایان لینچ نگارش فیلمنامه را بر عهده داشتهاند و صداپیشگان مطرحی نظیر تری پارکر در کنار آلیسون جانی و کریستوف والتز به شخصیتهای داستان جان بخشیدهاند.
هیاهوی زرد در تاریخ سینما؛ نظر منتقدان چیست؟
بررسی امتیازات نشان میدهد ورود مینیونها به تاریخ فیلمسازی نتیجه مثبتی به همراه داشته است. این اثر توانسته در وبسایت راتن تومیتوز از مجموع ۵۴ نقد امتیاز بسیار خوب ۸۹ درصد را کسب کند. در متاکریتیک نیز ۱۸ منتقد دست به قلم شدهاند که نتیجه آن ثبت امتیاز ۶۸ از صد بوده است. بسیاری از منتقدان این فیلم را یک شوخی جذاب با جادوی سینما میدانند. در ادامه نگاهی به خلاصه نظرات منتشر شده میاندازیم:
- کلینت ورثینگتون در راجر ایبرت (امتیاز ۸۸): این فیلم یک پیروزی بینظیر به شمار میرود. اثر جدید ایلومینیشن نه تنها یک کمدی کودکانه موفق است بلکه چکیدهای از تلاش پیشگامان سینما را نشان میدهد. همان کسانی که مسیر را برای خلق چنین آثاری هموار کردند.
- گای لاج در ورایتی (امتیاز ۸۰): فیلم در بخشهایی تسلیم قواعد همیشگی میشود اما در مجموع یک سرگرمی عجیب و پرشور است. تماشای این اثر دیوانهوار برای هفتمین قسمت از یک فرنچایز فراتر از انتظار است.
- اریک گلدمن در آیجیان (امتیاز ۸۰): شاید کسی فکرش را نمیکرد اما این قسمت میتواند بهترین فیلم کل مجموعه باشد. سازندگان به کمک این موجودات کوچک ستایشی زیبا از قدرت داستانسرایی در هالیوود اولیه ساختهاند.
- جسی هاسنگر در ای.وی کلاب (امتیاز ۶۷): ترکیب مینیونها با تاریخ سینما به شکل عجیبی خوب از آب درآمده است. طرفداران در طول نود دقیقه فیلم احساس میکنند دوباره به روزهای کودکی برگشتهاند.
- جان نوجنت در امپایر (امتیاز ۶۰): لحن فیلم همچنان احمقانه و خندهدار است و به بیمغز بودن خود وفادار مانده است. سازندگان تلاش چندانی برای عمق بخشیدن به داستان نکردهاند و فقط شاهد مجموعهای از شیطنتهای پر هرجومرج هستیم.
- لیز دکلان در اسکرین رنت (امتیاز ۶۰): کنار آمدن با مدل صحبت کردن مینیونها هنوز هم سخت است اما فیلم در جنبههای دیگری میدرخشد. همین موضوع باعث میشود ریتم تند داستان را به راحتی ببخشیم.
- رافائلا باسیلی در گاردین (امتیاز ۴۰): اگر فیلم فقط روی ایده مبارزه مینیونها برای حفظ جایگاهشان در هالیوود تمرکز میکرد نتیجه بهتری میگرفت. پیر کافین برای خلق مسیر جدید در کنار حفظ زبان نامفهوم همیشگی بیش از توان خود تلاش کرده است. این موضوع به انسجام اثر ضربه زده است.
