آیا جاش سفدی بدون حضور برادرش بنی هم میتواند همان تنش و اضطراب بیپایان سینمای خود را بازسازی کند؟ فیلم Marty Supreme نه تنها پاسخی قاطع به این سوال است بلکه به یکی از عجیبترین و در عین حال جذابترین تجربههای سینمایی سال تبدیل میشود. این اثر که نگاهی آزاد به زندگی مارتی ریسمن اسطوره دنیای پینگ پنگ دارد با حضور تیموتی شالامی فراتر از یک درام ورزشی معمولی حرکت میکند.
نبض تند پینگ پنگ در قلب دهه ۵۰
فیلم ما را به اتمسفر پرشور و رنگارنگ دهه ۱۹۵۰ میبرد جایی که پینگ پنگ نه فقط یک ورزش بلکه یک سبک زندگی و راهی برای کسب قدرت است. جاش سفدی با ظرافت بسیار زیاد توانسته است دنیای زیرزمینی و قمارگونه این ورزش را به تصویر بکشد. نقد فیلم Marty Supreme نشان میدهد که کارگردان چگونه از دل یک موضوع به ظاهر ساده درامی پرکشش و پر از جزئیات استخراج کرده است که مخاطب را تا انتها با خود همراه میکند.
درخشش تیموتی شالامی در نقش مارتی ریسمن
بیشک قلب تپنده این اثر بازی درخشان تیموتی شالامی است که بار دیگر ثابت کرد توانایی بالایی در کالبدشکافی شخصیتهای پیچیده و وسواسی دارد. او به خوبی توانسته است تکبر و مهارت بی حد و حصر مارتی را در حرکات دست و نگاههای نافذ خود بازتاب دهد. بهواقع حضور او به فیلم وزنی بخشیده است که باعث میشود مخاطب حتی اگر به ورزش پینگ پنگ علاقه نداشته باشد جذب سیر تحول این شخصیت شود.
سبک کارگردانی منحصر به فرد جاش سفدی
بسیاری نگران بودند که جدایی برادران سفدی به کیفیت کارهای آنها لطمه بزند اما جاش سفدی با این فیلم نشان داد که امضای شخصی خود را حفظ کرده است. تدوین سریع و موسیقی متن پرانرژی باعث شده است تا مسابقات پینگ پنگ به اندازه سکانسهای اکشن پرتحرک به نظر برسند. او با استفاده از لنزهای خاص و طراحی صحنه دقیق اتمسفری ساخته است که بوی کهنگی و اصالت را همزمان منتقل میکند و این یکی از نقاط قوت اصلی فیلم است.
کمالگرایی یا جنون؛ مسئله این است
در لایههای زیرین فیلم موضوع کمالگرایی افراطی و هزینههایی که یک قهرمان برای ماندن در اوج میپردازد به خوبی بررسی شده است. مارتی ریسمن در این فیلم تنها یک ورزشکار نیست بلکه هنرمندی است که دنیای اطراف خود را از دریچه میز پینگ پنگ میبیند. نقد فیلم Marty Supreme به ما یادآوری میکند که نبوغ اغلب با نوعی انزوا و تنهایی همراه است که سفدی به زیبایی آن را در قابهای خود جای داده است.
در نهایت این فیلم را میتوان یکی از متفاوتترین بیوپیکهای سالهای اخیر دانست که از کلیشههای رایج این ژانر فاصله میگیرد. اگر به دنبال تماشای یک اثر هنری با بازیهای قوی و کارگردانی جسورانه هستید این فیلم انتخابی است که نباید آن را از دست بدهید. سفدی بار دیگر ثابت کرد که قهرمانهای او حتی در اوج پیروزی هم با چالشهای درونی عمیقی دست و پنجه نرم میکنند.
